O Ρεπουμπλικανός Πρόεδρος των ΗΠΑ δήλωσε χαρούμενος ότι «μαζικοί αριθμοί εντελώς άδειων» δεξαμενόπλοιων πετρελαίου κατευθύνονται προς τις Ηνωμένες Πολιτείες για να αγοράσουν αμερικανική ενέργεια...
Ο Donald Trump εργαλειοποιεί το χάος στη Μέση Ανατολή, μετατρέποντας το «έμφραγμα» στο Στενό του Hormuz στο απόλυτο όπλο για την οικονομική και πολιτική του κυριαρχία.
Πρόκειται για ένα αδίστακτο «4D σκάκι», όπου κάθε βαρέλι πετρελαίου που καθυστερεί, μεταφράζεται σε στρατηγικό πλεονέκτημα για να σαρώσει ο Ρεπουμπλικανός Πρόεδρος στις επερχόμενες ενδιάμεσες κάλπες.
Ειδικότερα, όπως έχει γίνει γνωστό, ένας ασυνήθιστα μεγάλος αριθμός δεξαμενόπλοιων αργού πετρελαίου στις ανοιχτές θάλασσες έχει ως προορισμό τις ακτές του Αμερικανικού Κόλπου, καθώς τα πλοία αναδρομολογούνται για να φορτώσουν φορτία που κατευθύνονται προς αγορές σε όλο τον κόσμο, οι οποίες ήδη αντιμετωπίζουν ελλείψεις.
Όπως γράφει ο Alton Wallace στο «The Center Square», ο Ρεπουμπλικανός Πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump δήλωσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι «μαζικοί αριθμοί εντελώς άδειων» δεξαμενόπλοιων πετρελαίου κατευθύνονται προς τις Ηνωμένες Πολιτείες για να αγοράσουν αμερικανική ενέργεια.
«Οι ξένοι αγοραστές μας εμπιστεύονται με τα πλοία τους: η αμερικανική ενέργεια σημαίνει σταθερότητα, ισχύ και απελευθέρωση από τον εκβιασμό της Μέσης Ανατολής» έγραψε ο πρόεδρος σε ανάρτησή του.
Δεδομένα που δημοσίευσε η εταιρεία Windward δείχνουν ότι 171 δεξαμενόπλοια κατευθύνονται προς τον Αμερικανικό Κόλπο για να φορτώσουν αργό, έναντι περίπου 110 σε έναν τυπικό μήνα.
Η αυξημένη κίνηση πλοίων έρχεται συμπλέει με τη διάχυτη επιθυμία σε όλη την Ευρώπη και την Ασία για ενεργειακές προμήθειες.
Η Γερμανία έχει λάβει σχετικά μέτρα ανακούφισης για τους πολίτες της, ενώ αξιωματούχοι στις Φιλιππίνες πρόσφατα κήρυξαν κατάσταση έκτακτης ανάγκης λόγω ενεργειακής κρίσης.
«Εκατοντάδες υπερδεξαμενόπλοια, ικανά να μεταφέρουν δύο εκατομμύρια βαρέλια το καθένα, κινούνται αυτή τη στιγμή προς τις ακτές του Αμερικανικού Κόλπου από κάθε κατεύθυνση: Ατλαντικό, Ινδικό Ωκεανό κ.λπ.» σημείωσε ο Jesús Enrique Rosas.
Η εταιρεία Kpler εκτιμά ότι οι εξαγωγές αμερικανικού αργού τον Απρίλιο θα φτάσουν τα 5,2 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα, αυξημένες περίπου κατά ένα τρίτο από τα 3,9 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα του Μαρτίου, σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times.
Ο αναλυτής της Kpler με έδρα τη Βόρεια Καρολίνα, Matt Smith, περιέγραψε τον μεγάλο όγκο των εισερχόμενων πλοίων ως «αρμάδα δεξαμενόπλοιων που κατευθύνεται προς τα εδώ».
Ο Trump ανέφερε ότι η παραγωγή πετρελαίου των ΗΠΑ είναι μεγαλύτερη από το άθροισμα της Σαουδικής Αραβίας και της Ρωσίας, των επόμενων δύο μεγαλύτερων παραγωγών, και υποσχέθηκε «γρήγορη αναστροφή» για τον στόλο που καταφθάνει.
Μεγάλοι μεταφορείς
Τα ναυτιλιακά δεδομένα δείχνουν ότι περίπου 28 πολύ μεγάλοι μεταφορείς αργού (VLCC), ικανοί να μεταφέρουν περίπου 2 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου, έχουν ναυλωθεί για να φορτώσουν αμερικανικό αργό τον Μάιο, σε σύγκριση με έναν μηνιαίο μέσο όρο μόλις πέντε πλοίων.
Ο Trump κοινοποίησε το Σάββατο μια ανάρτηση του ερευνητή αγοράς πετρελαίου Rory Johnston που έγραφε: «πολύ ενδιαφέρον να βλέπεις το κύμα άδειων δεξαμενόπλοιων να κατευθύνεται στις ΗΠΑ για να παραλάβει επειγόντως αναγκαίο αργό για αγορές που στερούνται το Στενό του Hormuz», στην οποία ο πρόεδρος απάντησε: «Τέλεια!!!»
«Όσο περισσότερο το Ιράν βασίζεται στο Hormuz, τόσο πιο γρήγορα οι παγκόσμιες ενεργειακές ροές ανακατευθύνονται γύρω του.
Με τον καιρό, αυτό αποδυναμώνει τη διαπραγματευτική ισχύ της Τεχεράνης και μειώνει τη μακροπρόθεσμη δύναμή της», έγραψε ο λογαριασμός Osint613 την Κυριακή.
Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ στις 28 Φεβρουαρίου εξαπέλυσαν στρατιωτικά πλήγματα κατά του Ιράν.
Οι Ιρανοί, που ελέγχουν το Στενό του Hormuz, έχουν παρεμποδίσει μια κατά τα άλλα μονόπλευρη σύγκρουση.
Μια εκεχειρία τελευταίας στιγμής διάρκειας δύο εβδομάδων ανακοινώθηκε την Τρίτη.
Καθώς η συμφόρηση στη ναυσιπλοΐα συνεχίζεται, η καθημερινή έκθεση πληροφοριών της Windward τη Δευτέρα δείχνει ότι 732 πλοία που μεταφέρουν πετρέλαιο, φυσικό αέριο, διυλισμένα καύσιμα και άλλα προϊόντα ορυκτών καυσίμων περιμένουν να περάσουν από το Στενό του Hormuz.
Για να αποφύγουν την ασταθή περιοχή, πολλά από αυτά τα πλοία πλέον κάνουν τον περίπλου από το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας στο νότιο άκρο της Αφρικής — μια παράκαμψη που παρακάμπτει τη Διώρυγα του Σουέζ αλλά προσθέτει έως και 15 ημέρες ταξιδιού για να φτάσουν σε αμερικανικά λιμάνια.
Τον Μάρτιο, οι αρχές του λιμανιού του Houston ανακοίνωσαν την ολοκλήρωση του έργου διεύρυνσης καναλιού Project 11, το οποίο εξάλειψε τους μακροχρόνιους περιορισμούς νυχτερινής ναυσιπλοΐας που ίσχυαν για περισσότερο από έναν αιώνα, επιτρέποντας σε μεγάλα πλοία να διασχίζουν με ασφάλεια το κανάλι χωρίς αναμονή για το φως της ημέρας.
Τέλος, όπως εξηγεί ο Stephen Green στο PJMedia.com, ίσως υπάρχει μια στρατηγική εδώ…
Υποστηρικτές και επικριτές —οι ειλικρινείς επικριτές, δηλαδή, που αξίζουν προστασία βάσει του νόμου για τα απειλούμενα είδη— κατανοούν ότι ο Trump λειτουργεί ως παράγοντας χάους.
Γνωρίζει το τελικό αποτέλεσμα που θέλει, ακόμη κι αν αυτό ορίζεται μερικές φορές μόνο γενικά ως «Κάντε την Αμερική ξανά μεγάλη».
Οι καθιερωμένοι κανόνες και μέθοδοι δεν επιτρέπουν κάτι τέτοιο, οπότε ο Trump είναι πρόθυμος να τινάξει τα πάντα στον αέρα (μερικές φορές κυριολεκτικά) και να δει τι μπορεί να ξαναχτιστεί από τα κομμάτια.
Το ζήτημα αυτού του «στραγγαλισμού» του Περσικού Κόλπου είναι ότι, όπως η Δαμόκλειος σπάθη, είναι πιο αποτελεσματικός πριν χρησιμοποιηθεί.
Τώρα που η Τεχεράνη έχει προσπαθήσει (και μόνο μερικώς και προσωρινά επιτύχει) να κλείσει το Στενό του Hormuz, «η μόνη επιλογή κλιμάκωσης που έχει το IRGC είναι να επαναλάβει τις πυραυλικές επιθέσεις σε γειτονικά του Κόλπου κράτη», όπως ανέφερε ο συνάδελφός μου στο Hot Air, Ed Morrissey.
Αλλά «ο Trump έχει μια απάντηση κλιμάκωσης και γι’ αυτό: Ημέρα Γέφυρας και Ηλεκτροπαραγωγικών Σταθμών. Ας δούμε πόσο θα χρειαστεί για να προκαλέσει το Ιράν κάτι τέτοιο».
Η μεγάλη εικόνα
Παρουσιάζοντας τη μεγάλη εικόνα, ο Rosas έγραψε επίσης: «Το Ιράν έπαιξε το μεγαλύτερο χαρτί του και το κύριο αποτέλεσμα είναι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έγιναν το παγκόσμιο πρατήριο έκτακτης ανάγκης και η φθηνή ενεργειακή επιδότηση της Κίνας εξαφανίστηκε.
Το “μπαχαρικό”, δηλαδή το πετρέλαιο, ρέει. Αλλά ο Trump ξαναέγραψε τους κανόνες για το από πού ρέει».
Όμως, όπως γράφει ο Andrew Moran στο Liberty Nation, υπάρχει μια δύσκολη ισορροπία εδώ…
Από τη μία πλευρά, η οικονομία των ΗΠΑ είναι πολύ πιο προστατευμένη από παγκόσμιους κραδασμούς πετρελαίου σε σχέση με την εποχή του πολέμου στο Ιράκ, καθώς είναι καθαρός εξαγωγέας πετρελαίου.
Τα εμπορικά στοιχεία Μαρτίου, Απριλίου και Μαΐου, που θα δημοσιευτούν αργότερα μέσα στο καλοκαίρι και το φθινόπωρο, αναμένεται να προσφέρουν ενδιαφέρουσες οικονομικές ενδείξεις για τη σύγκρουση με το Ιράν.
Από την άλλη πλευρά, οι καταναλωτές εξακολουθούν να επωμίζονται το βάρος των υψηλότερων τιμών καυσίμων.
Τα δεδομένα δείχνουν ότι οι καταναλωτές συνέχισαν να καταναλώνουν τον Μάρτιο, ακόμη και αν εξαιρεθούν οι δαπάνες στα πρατήρια καυσίμων.
Το αν θα μπορέσουν να συνεχίσουν αυτή τη συμπεριφορά την άνοιξη, ακόμη και με φορολογικές επιστροφές από το One Big Beautiful Bill, παραμένει άγνωστο.
Στο τέλος, το ερώτημα είναι αν αυτό θα αποτελέσει ένα επιτυχημένο πολιτικό αφήγημα για τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου.
Θα είναι δύσκολο να πειστούν οι ψηφοφόροι για ένα σύνθετο σχέδιο 4D σκακιού που αφορά την αμερικανική πετρελαϊκή και στρατιωτική ισχύ.
www.bankingnews.gr
Πρόκειται για ένα αδίστακτο «4D σκάκι», όπου κάθε βαρέλι πετρελαίου που καθυστερεί, μεταφράζεται σε στρατηγικό πλεονέκτημα για να σαρώσει ο Ρεπουμπλικανός Πρόεδρος στις επερχόμενες ενδιάμεσες κάλπες.
Ειδικότερα, όπως έχει γίνει γνωστό, ένας ασυνήθιστα μεγάλος αριθμός δεξαμενόπλοιων αργού πετρελαίου στις ανοιχτές θάλασσες έχει ως προορισμό τις ακτές του Αμερικανικού Κόλπου, καθώς τα πλοία αναδρομολογούνται για να φορτώσουν φορτία που κατευθύνονται προς αγορές σε όλο τον κόσμο, οι οποίες ήδη αντιμετωπίζουν ελλείψεις.
Όπως γράφει ο Alton Wallace στο «The Center Square», ο Ρεπουμπλικανός Πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump δήλωσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι «μαζικοί αριθμοί εντελώς άδειων» δεξαμενόπλοιων πετρελαίου κατευθύνονται προς τις Ηνωμένες Πολιτείες για να αγοράσουν αμερικανική ενέργεια.
«Οι ξένοι αγοραστές μας εμπιστεύονται με τα πλοία τους: η αμερικανική ενέργεια σημαίνει σταθερότητα, ισχύ και απελευθέρωση από τον εκβιασμό της Μέσης Ανατολής» έγραψε ο πρόεδρος σε ανάρτησή του.
Δεδομένα που δημοσίευσε η εταιρεία Windward δείχνουν ότι 171 δεξαμενόπλοια κατευθύνονται προς τον Αμερικανικό Κόλπο για να φορτώσουν αργό, έναντι περίπου 110 σε έναν τυπικό μήνα.
Η αυξημένη κίνηση πλοίων έρχεται συμπλέει με τη διάχυτη επιθυμία σε όλη την Ευρώπη και την Ασία για ενεργειακές προμήθειες.
Η Γερμανία έχει λάβει σχετικά μέτρα ανακούφισης για τους πολίτες της, ενώ αξιωματούχοι στις Φιλιππίνες πρόσφατα κήρυξαν κατάσταση έκτακτης ανάγκης λόγω ενεργειακής κρίσης.
«Εκατοντάδες υπερδεξαμενόπλοια, ικανά να μεταφέρουν δύο εκατομμύρια βαρέλια το καθένα, κινούνται αυτή τη στιγμή προς τις ακτές του Αμερικανικού Κόλπου από κάθε κατεύθυνση: Ατλαντικό, Ινδικό Ωκεανό κ.λπ.» σημείωσε ο Jesús Enrique Rosas.
Η εταιρεία Kpler εκτιμά ότι οι εξαγωγές αμερικανικού αργού τον Απρίλιο θα φτάσουν τα 5,2 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα, αυξημένες περίπου κατά ένα τρίτο από τα 3,9 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα του Μαρτίου, σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times.
Ο αναλυτής της Kpler με έδρα τη Βόρεια Καρολίνα, Matt Smith, περιέγραψε τον μεγάλο όγκο των εισερχόμενων πλοίων ως «αρμάδα δεξαμενόπλοιων που κατευθύνεται προς τα εδώ».
Ο Trump ανέφερε ότι η παραγωγή πετρελαίου των ΗΠΑ είναι μεγαλύτερη από το άθροισμα της Σαουδικής Αραβίας και της Ρωσίας, των επόμενων δύο μεγαλύτερων παραγωγών, και υποσχέθηκε «γρήγορη αναστροφή» για τον στόλο που καταφθάνει.
Μεγάλοι μεταφορείς
Τα ναυτιλιακά δεδομένα δείχνουν ότι περίπου 28 πολύ μεγάλοι μεταφορείς αργού (VLCC), ικανοί να μεταφέρουν περίπου 2 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου, έχουν ναυλωθεί για να φορτώσουν αμερικανικό αργό τον Μάιο, σε σύγκριση με έναν μηνιαίο μέσο όρο μόλις πέντε πλοίων.
Ο Trump κοινοποίησε το Σάββατο μια ανάρτηση του ερευνητή αγοράς πετρελαίου Rory Johnston που έγραφε: «πολύ ενδιαφέρον να βλέπεις το κύμα άδειων δεξαμενόπλοιων να κατευθύνεται στις ΗΠΑ για να παραλάβει επειγόντως αναγκαίο αργό για αγορές που στερούνται το Στενό του Hormuz», στην οποία ο πρόεδρος απάντησε: «Τέλεια!!!»
«Όσο περισσότερο το Ιράν βασίζεται στο Hormuz, τόσο πιο γρήγορα οι παγκόσμιες ενεργειακές ροές ανακατευθύνονται γύρω του.
Με τον καιρό, αυτό αποδυναμώνει τη διαπραγματευτική ισχύ της Τεχεράνης και μειώνει τη μακροπρόθεσμη δύναμή της», έγραψε ο λογαριασμός Osint613 την Κυριακή.
Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ στις 28 Φεβρουαρίου εξαπέλυσαν στρατιωτικά πλήγματα κατά του Ιράν.
Οι Ιρανοί, που ελέγχουν το Στενό του Hormuz, έχουν παρεμποδίσει μια κατά τα άλλα μονόπλευρη σύγκρουση.
Μια εκεχειρία τελευταίας στιγμής διάρκειας δύο εβδομάδων ανακοινώθηκε την Τρίτη.
Καθώς η συμφόρηση στη ναυσιπλοΐα συνεχίζεται, η καθημερινή έκθεση πληροφοριών της Windward τη Δευτέρα δείχνει ότι 732 πλοία που μεταφέρουν πετρέλαιο, φυσικό αέριο, διυλισμένα καύσιμα και άλλα προϊόντα ορυκτών καυσίμων περιμένουν να περάσουν από το Στενό του Hormuz.
Για να αποφύγουν την ασταθή περιοχή, πολλά από αυτά τα πλοία πλέον κάνουν τον περίπλου από το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας στο νότιο άκρο της Αφρικής — μια παράκαμψη που παρακάμπτει τη Διώρυγα του Σουέζ αλλά προσθέτει έως και 15 ημέρες ταξιδιού για να φτάσουν σε αμερικανικά λιμάνια.
Τον Μάρτιο, οι αρχές του λιμανιού του Houston ανακοίνωσαν την ολοκλήρωση του έργου διεύρυνσης καναλιού Project 11, το οποίο εξάλειψε τους μακροχρόνιους περιορισμούς νυχτερινής ναυσιπλοΐας που ίσχυαν για περισσότερο από έναν αιώνα, επιτρέποντας σε μεγάλα πλοία να διασχίζουν με ασφάλεια το κανάλι χωρίς αναμονή για το φως της ημέρας.
Τέλος, όπως εξηγεί ο Stephen Green στο PJMedia.com, ίσως υπάρχει μια στρατηγική εδώ…
Υποστηρικτές και επικριτές —οι ειλικρινείς επικριτές, δηλαδή, που αξίζουν προστασία βάσει του νόμου για τα απειλούμενα είδη— κατανοούν ότι ο Trump λειτουργεί ως παράγοντας χάους.
Γνωρίζει το τελικό αποτέλεσμα που θέλει, ακόμη κι αν αυτό ορίζεται μερικές φορές μόνο γενικά ως «Κάντε την Αμερική ξανά μεγάλη».
Οι καθιερωμένοι κανόνες και μέθοδοι δεν επιτρέπουν κάτι τέτοιο, οπότε ο Trump είναι πρόθυμος να τινάξει τα πάντα στον αέρα (μερικές φορές κυριολεκτικά) και να δει τι μπορεί να ξαναχτιστεί από τα κομμάτια.
Το ζήτημα αυτού του «στραγγαλισμού» του Περσικού Κόλπου είναι ότι, όπως η Δαμόκλειος σπάθη, είναι πιο αποτελεσματικός πριν χρησιμοποιηθεί.
Τώρα που η Τεχεράνη έχει προσπαθήσει (και μόνο μερικώς και προσωρινά επιτύχει) να κλείσει το Στενό του Hormuz, «η μόνη επιλογή κλιμάκωσης που έχει το IRGC είναι να επαναλάβει τις πυραυλικές επιθέσεις σε γειτονικά του Κόλπου κράτη», όπως ανέφερε ο συνάδελφός μου στο Hot Air, Ed Morrissey.
Αλλά «ο Trump έχει μια απάντηση κλιμάκωσης και γι’ αυτό: Ημέρα Γέφυρας και Ηλεκτροπαραγωγικών Σταθμών. Ας δούμε πόσο θα χρειαστεί για να προκαλέσει το Ιράν κάτι τέτοιο».
Η μεγάλη εικόνα
Παρουσιάζοντας τη μεγάλη εικόνα, ο Rosas έγραψε επίσης: «Το Ιράν έπαιξε το μεγαλύτερο χαρτί του και το κύριο αποτέλεσμα είναι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έγιναν το παγκόσμιο πρατήριο έκτακτης ανάγκης και η φθηνή ενεργειακή επιδότηση της Κίνας εξαφανίστηκε.
Το “μπαχαρικό”, δηλαδή το πετρέλαιο, ρέει. Αλλά ο Trump ξαναέγραψε τους κανόνες για το από πού ρέει».
Όμως, όπως γράφει ο Andrew Moran στο Liberty Nation, υπάρχει μια δύσκολη ισορροπία εδώ…
Από τη μία πλευρά, η οικονομία των ΗΠΑ είναι πολύ πιο προστατευμένη από παγκόσμιους κραδασμούς πετρελαίου σε σχέση με την εποχή του πολέμου στο Ιράκ, καθώς είναι καθαρός εξαγωγέας πετρελαίου.
Τα εμπορικά στοιχεία Μαρτίου, Απριλίου και Μαΐου, που θα δημοσιευτούν αργότερα μέσα στο καλοκαίρι και το φθινόπωρο, αναμένεται να προσφέρουν ενδιαφέρουσες οικονομικές ενδείξεις για τη σύγκρουση με το Ιράν.
Από την άλλη πλευρά, οι καταναλωτές εξακολουθούν να επωμίζονται το βάρος των υψηλότερων τιμών καυσίμων.
Τα δεδομένα δείχνουν ότι οι καταναλωτές συνέχισαν να καταναλώνουν τον Μάρτιο, ακόμη και αν εξαιρεθούν οι δαπάνες στα πρατήρια καυσίμων.
Το αν θα μπορέσουν να συνεχίσουν αυτή τη συμπεριφορά την άνοιξη, ακόμη και με φορολογικές επιστροφές από το One Big Beautiful Bill, παραμένει άγνωστο.
Στο τέλος, το ερώτημα είναι αν αυτό θα αποτελέσει ένα επιτυχημένο πολιτικό αφήγημα για τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου.
Θα είναι δύσκολο να πειστούν οι ψηφοφόροι για ένα σύνθετο σχέδιο 4D σκακιού που αφορά την αμερικανική πετρελαϊκή και στρατιωτική ισχύ.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών